Ayastefanos’taki Rus Abidesinin Yıkılışı (1914)
Yönetmen: Fuat Uzkınay Türk sinemasının ilk filmi olarak kabul edilir. Ne yazık ki günümüze ulaşamamış olsa da, sinemamızın doğum anını simgeler.
Pençe (1917)
Yönetmen: Sedat Simavi İlk konulu uzun metrajlı Türk filmi. Edebiyattan uyarlanmış bu yapım, anlatı sinemasının temellerini atmıştır.
Leblebici Horhor Ağa (1934)
Yönetmen: Muhsin Ertuğrul İlk sesli Türk filmi. Tiyatrodan sinemaya geçişin güçlü bir örneği olarak kabul edilir.
Halıcı Kız (1953)
Yönetmen: Muhsin Ertuğrul İlk renkli Türk filmi. Görselliğin ön plana çıktığı bu yapım, renkli dönemin kapılarını aralar.
Susuz Yaz (1963)
Yönetmen: Metin Erksan
Berlin Film Festivali Altın Ayı Ödülü kazanan ilk Türk filmi. Toprak ve mülkiyet çatışmasıyla sinemamızın toplumsal damarını güçlendirir.
Sevmek Zamanı (1965)
Yönetmen: Metin Erksan Aşkı soyut bir varlık gibi ele alan bu film, görselliğiyle bir sanat sineması örneğidir.
Gurbet Kuşları (1964)
Yönetmen: Halit Refiğ Köyden kente göçün sinemadaki ilk yansımalarından biri. Türk toplumundaki değişimi yalın bir dille işler.
Vesikalı Yarim (1968)
Yönetmen: Lütfi Akad Türkan Şoray ve İzzet Günay’ın unutulmaz performanslarıyla, şehirli yalnızlık ve aşkın trajik kesişimi.
Umut (1970)
Yönetmen: Yılmaz Güney Bir at arabacısının çaresiz mücadelesi üzerinden sınıf farkı ve umutsuzluk anlatısı. Yeni gerçekçiliğin simgesi.
Selvi Boylum Al Yazmalım (1977)
Yönetmen: Atıf Yılmaz Türkan Şoray ve Kadir İnanır’ın başrollerinde, “sevgi emektir” repliğiyle hafızalara kazınan efsanevi aşk hikayesi.
Sürü (1978)
Yönetmen: Zeki Ökten / Senaryo: Yılmaz Güney Göç, gelenek ve sistem eleştirisini çarpıcı bir gerçeklikle işler.
Düğün (1973)
Yönetmen: Lütfi Akad Göç üçlemesinin önemli halkası. Anadolu’dan İstanbul’a gelen bir ailenin trajik dönüşümünü anlatır.
Yol (1982)
Yönetmen: Şerif Gören / Senaryo: Yılmaz Güney Cannes Altın Palmiye Ödülü (1982) Özgürlük, tutsaklık ve vicdan arasında bir Türkiye portresi.
Tabutta Rövaşata (1996)
Yönetmen: Derviş Zaim Hayattan dışlanmış bir adamın şehirde tutunma çabası. Türk bağımsız sinemasının mihenk taşı.
Masumiyet (1997)
Yönetmen: Zeki Demirkubuz Varoluşsal suçluluk, yalnızlık ve kader temalarını işleyen bir karakter draması.
Eşkıya (1996)
Yönetmen: Yavuz Turgul Yıllar sonra şehirde intikam arayan bir eşkıya… Türk sinemasının yeniden doğuşunu simgeler.
Uzak (2002)
Yönetmen: Nuri Bilge Ceylan Sessizliğin gücüyle anlatılan taşra yalnızlığı. Cannes Büyük Jüri Ödülü.
Kış Uykusu (2014)
Yönetmen: Nuri Bilge Ceylan Dostoyevski etkisinde felsefi diyaloglar ve insan ruhunun derinliği. Cannes Altın Palmiye.
