Süleymancılar, Türkiye'nin en çok konuşulan dini yapılanmalarından biri olarak dikkat çekmektedir. Cemaat, adını kurucusu olan Süleyman Hilmi Tunahan'dan alarak, dini eğitim faaliyetlerine 1920'li yıllarda başlamıştır. Bu dönemde, Süleyman Hilmi Tunahan, Darü'l-Hilafeti'l-Aliyye Medresesi'nde Kur'an öğretmenliği yaparak cemaatin temellerini atmıştır. Süleymancılar, kendi ifadeleriyle Süleymanlılar olarak da anılmaktadır.
Cemaat, Nakşibendilik geleneğinden etkilenerek, dini eğitim faaliyetlerini sürdürmüştür. 1924 yılında çıkarılan Tevhid-i Tedrisat Kanunu ile medrese sisteminin kaldırılmasının ardından, Tunahan dini eğitimi farklı yollarla devam ettirmiştir. İstanbul vaizliği yaptığı dönemde, Gedikpaşa ve Lüleburgaz gibi bölgelerde öğrenciler yetiştirmiştir. Bu süreçte, bazı öğrencilerini işçi olarak göstererek onlara dini eğitim vermiştir. Bu faaliyetleri nedeniyle 1939 ve 1944 yıllarında gözaltına alınmıştır.
Kur'an Kurslarının Yeniden Yasal Hale Gelmesi
1943 yılında vaizlik yetkisi elinden alınan Süleyman Hilmi Tunahan, 1949 yılında Kur'an kurslarının yeniden yasal zemine kavuşmasının ardından cemaatin faaliyetlerinin daha görünür hale gelmesini sağlamıştır. 1951 yılında Çamlıca'da cemaatin ilk Kur'an kursunu açmış ve 1950'li yıllarda siyasi ve hukuki şartların değişmesiyle yapı, Türkiye'nin farklı şehirlerine yayılmıştır. Tunahan'ın temel amacı, dönemin eğitim sistemine karşı öğrencilerine Kur'an ve dini bilgiler öğretmek olmuştur.
Bu dönemde, özellikle İmam Hatip okullarıyla ilgili yaklaşımı nedeniyle cemaat ile bu okullardan mezun olanlar arasında zaman zaman görüş ayrılıkları yaşanmıştır.
