Metal işçisi geçim mücadelesi verirken, Özçelik-İş Genel Başkanı Yunus Değirmenci'nin yıllık geliri yaklaşık 18 milyon liraya ulaşıyor. Bu tablo, “İşçinin alın teriyle oluşan sendika bütçesi kimin için harcanıyor?” sorusunu gündeme getiriyor.
HAK-İŞ Konfederasyonu Genel Başkan Yardımcısı ve Özçelik-İş Sendikası Genel Başkanı Yunus Değirmenci, bu kez sendika yöneticilerinin aldığı astronomik ücretlerle gündemde. Metal işçileri geçim sıkıntısı, hayat pahalılığı ve ücret mücadelesi verirken, sendikanın genel merkez yönetimine ilişkin milyonlarca liralık yıllık gelir iddiaları, sendikal temsilin niteliğini ve yönetim anlayışını yeniden tartışmaya açtı.
İşçinin hakkını savunmak amacıyla kurulmuş bir sendikada, yöneticilerin gelirlerinin temsil ettikleri işçilerin kazancıyla kıyaslanamayacak seviyelere ulaşması, yanıtlanması gereken ciddi soruları beraberinde getiriyor. İşçi alın terinin karşılığını alabilmek için mücadele ederken, sendika yönetiminin mali haklarının hangi ölçütlere göre belirlendiği ise merak konusu.
GENEL BAŞKANIN AYLIK NET MAAŞI 1 MİLYON 58 BİN LİRA!
Özçelik-İş Sendikası Genel Başkanı Yunus Değirmenci'nin Mayıs 2026 dönemine ait olduğu belirtilen hesap pusulasında aylık net ücretinin 1 milyon 58 bin lira olduğu görülüyor.
Genel Başkan Yardımcısı Bayram Altun'un aylık net ücretinin ise 751 bin liraya ulaştığı belirtiliyor.
Yöneticilerin yıllık gelirleri yalnızca 12 aylık maaşla da sınırlı değil. Yıl içerisinde 12 aylık ücretin yanı sıra 5 tam maaş tutarında ikramiye ödemesi yapıldığı ifade ediliyor. Böylece yıllık toplam gelir 17 maaş üzerinden hesaplanıyor.
Bu hesaplamaya göre ortaya çıkan tablo oldukça çarpıcı:
• Genel Başkan Yunus Değirmenci: Aylık 1 milyon 58 bin TL, yıllık yaklaşık 17 milyon 986 bin TL.
• Genel Başkan Yardımcısı: Aylık 751 bin TL, yıllık yaklaşık 12 milyon 767 bin TL.
Söz konusu rakamlar, basına yansıyan ücret bilgileri ve ikramiye hesaplamalarına dayanıyor. Sendika yönetiminin bu gelirleri ve ödeme sistemini belgeleriyle açıklamaması, tartışmaları farklı bir boyuta taşıyor.
İŞÇİNİN MAAŞIYLA YÖNETİCİNİN GELİRİ ARASINDA DEVASA UÇURUM
Özçelik-İş Sendikası'nın örgütlü olduğu KARDEMİR A.Ş.'deçalışan işçilerin ortalama aylık ücretinin yaklaşık 100 bin lira seviyesinde olduğu belirtiliyor.
Bu rakamlar esas alındığında Genel Başkan'ın aylık net geliri, bir KARDEMİR işçisinin ortalama kazancının yaklaşık 10 katına ulaşıyor.
Üstelik sendikanın 12 şubesinde görev yapan şube başkanları ve profesyonel sendikacıların aylık ortalama 140 bin lira civarında ücret aldığı yönündeki bilgiler de tartışmayı daha da büyütüyor.
Genel merkez yöneticileri ile işçinin sorunlarını sahada takip eden şube yöneticileri arasındaki bu büyük gelir farkı, sendikanın kendi içerisindeki ücret politikasını sorgulatıyor.
Burada sorulması gereken soru açık: İşçinin hakkını savunmakla görevli bir sendikanın yönetim kademeleri arasında bu denli büyük ücret farklılıkları hangi objektif ölçütlere göre belirleniyor?
2019'DA DA LÜKS MAKAM ARACI TARTIŞMASI YAŞANMIŞTI!
Yunus Değirmenci'nin sendikal kaynakların kullanımı ve yöneticilerin harcamalarıyla ilgili tartışmalarla gündeme gelmesi ilk kez yaşanmıyor.
2019 yılında Değirmenci'nin, yaklaşık 1,8 milyon lira değerindeki BMW 7.40 LD Drive model makam aracını kampanyayla 1,3 milyon liraya aldığını açıklaması kamuoyunda geniş yankı uyandırmıştı.
Dönemin haberlerine göre Değirmenci, daha önce kullandığı Audi marka aracın sık sık arıza yaptığını belirterek yeni araç alımını savunmuş, söz konusu tercihin sendikanın menfaatleri açısından daha uygun olduğunu ifade etmişti.
Aynı açıklamasında aylık maaşının 30 bin ile 50 bin lira arasında olduğunu söylemişti.
Aradan geçen yılların ardından Değirmenci'nin adı bu kez milyonluk maaş ve temsil gideri iddialarıyla gündeme geliyor.
Her iki tartışmanın ortak noktası ise değişmiyor: Sendika kaynakları nasıl kullanılıyor, yöneticilerin harcamaları hangi mekanizmalarla denetleniyor ve üyeler bu harcamalar hakkında ne kadar bilgi sahibi olabiliyor?
TEMSİL GİDERLERİ VE MAKAM ARAÇLARI: HESAP VERİLEBİLİRLİK NEREDE?
Öte yandan gündeme gelen haberlerde, Genel Başkan için sendikanın aylık toplam gelirinin yüzde 3'üne karşılık gelen bir temsil gideri bütçesi bulunduğu iddia ediliyor.
Ayrıca yöneticilerin de Audi A8 ve BMW 5.30 gibi üst segment araçlar kullandığı iddiaları gündemde.
Bu noktada önemli bir ayrımın altını çizmek gerekiyor: Temsil giderleri doğrudan kişisel maaş olarak değerlendirilemez. Ancak bu giderlerin hangi amaçlarla, hangi sınırlar içerisinde ve ne tür belgelerle yapıldığı üyelerin denetimine açık olmalıdır.
Özçelik-İş Sendikası, 2 Ağustos 2026 tarihli açıklamasında maaş iddialarını reddetmiş, haberlerde kullanılan bordronun sahte ve değiştirilmiş olduğunu savunmuş, temsil giderlerinin kişisel gelir değil kurumsal faaliyet harcamaları olduğunu belirtmiş ve hukuki süreç başlattığını duyurmuştu.
Ancak tartışmanın sona ermesi için yalnızca iddiaları reddetmek yeterli değil. Üyelerin merak ettiği gerçek ücretlerin, ikramiyelerin ve temsil harcamalarının şeffaf biçimde açıklanması gerekiyor.
SENDİKACILIK İŞÇİYE HİZMET MAKAMI MI, AYRICALIKLI BİR GELİR KAPISI MI?
Sendikalar, işçilerin bireysel olarak işveren karşısında elde edemeyecekleri hakları kolektif mücadeleyle kazanabilmeleri için vardır.
Sendika yöneticiliği bir ayrıcalık değil, ağır bir temsil sorumluluğudur. O makama gelenler, kendilerini seçen ve sendikayı ayakta tutan işçilerin ekonomik ve sosyal koşullarından kopmamalıdır.
Bir tarafta ücret artışı için toplu sözleşme masasında mücadele veren, hayat pahalılığı karşısında geçim derdi yaşayan işçiler; diğer tarafta milyonlarca liralık yıllık gelir iddialarıyla gündeme gelen sendika yöneticileri bulunuyorsa burada yalnızca bir ücret tartışması yoktur.
Burada asıl tartışılması gereken; sendikal temsilin anlamı, işçi aidatlarının nasıl kullanıldığı, yöneticilerin mali sorumluluğu ve üyelerin denetim hakkıdır.
İşçinin maaşına yapılacak birkaç puanlık artış için pazarlık yapan bir yönetimin, kendi mali haklarını belirlerken hangi ekonomik ve sosyal ölçütleri esas aldığı kamuoyuna açıklanmalıdır.
Çünkü sendikalar yöneticilerin zenginleşmesi için değil, işçilerin insanca yaşayabilmesi için vardır. İşçinin alın teriyle oluşan sendika bütçesinin hesabı da öncelikle o işçilere verilmelidir.
