Hollywood’un yaşayan efsanesi Meryl Streep, kült yapım "Ölüm Kadına Yakışır"ın çekimlerinden 34 yıl sonra samimi bir açıklamada bulundu. 76 yaşındaki Oscar'lı oyuncu, filmdeki rol arkadaşı Goldie Hawn’ın bir alışkanlığının kendisini o dönem nasıl çileden çıkardığını ilk kez paylaştı.
Şu sıralar "Şeytan Marka Giyer 2" (The Devil Wears Prada 2) heyecanıyla gündemde olan Meryl Streep, sinema tarihinin unutulmazları arasına giren eski projelerine dair anılarını tazeledi. Vanity Fair’e kapsamlı bir röportaj veren usta oyuncu, 1992 yapımı fantastik komedi klasiği "Ölüm Kadına Yakışır" (Death Becomes Her) setinde yaşanan küçük çaplı bir krizi yıllar sonra gün yüzüne çıkardı.
Goldie Hawn ile Sette Yaşanan Sorun Ne İdi?
Bruce Willis ile başrolü paylaştığı filmde, ezeli rakibini canlandıran Goldie Hawn ile gerçek hayatta da bir çekişme yaşadığını itiraf eden Streep, sorunun kaynağının "dakiklik" olduğunu belirtti. Streep, "Goldie sete her zaman geç kalırdı. Ben ise bilirsiniz, her zaman tam vaktinde orada olurum. Bu durum o dönem gerçekten sinir bozucuydu" sözleriyle sitemini dile getirdi.
Streep'in bu açıklamaları, set ortamındaki dinamikleri ve oyuncular arasındaki etkileşimleri gözler önüne serdi. Zamanında yaşanan bu küçük gerginlik, ikilinin profesyonel ilişkisini nasıl etkilediği konusunda merak uyandırdı.
Goldie Hawn’ın Büyüleyici Tavrı Nasıldı?
Hawn’ın sete kırmızı üstü açık arabasıyla gelişini hala hatırladığını belirten Streep, arkadaşının yarattığı "büyüleyici" etkiye de dikkat çekti: "Sete girer girmez öyle bir özür dilerdi ki, herkes bir anda yumuşar ve 'Ne kadar tatlı!' diye düşünürdü". Evet, tam olarak bu yüzden onunla bir sorunum vardı! O sevimli tavrıyla her şeyi unutturabiliyordu.
Aralarındaki bu küçük gerginliğe rağmen Meryl Streep, Goldie Hawn ile çalışmaktan büyük keyif aldığını ve o dönem çok eğlendiklerini de sözlerine ekledi. Bugün çok iyi iki dost olduklarını vurgulayan efsane oyuncu, Hawn için "Gerçekten de Amerika'nın en iyi gülen insanı o" diyerek arkadaşına hakkını teslim etmeyi de ihmal etmedi.
