İran'ın Ankara Büyükelçiliği, NATO Ankara Zirvesi Bildirisi'nde İran'ın nükleer programı ve Hürmüz Boğazı'ndaki seyrüsefer serbestisine ilişkin yer alan ifadeleri reddettiğini açıkladı.
'Nükleer programımız barışçıl amaçlar taşıyor'
İran'ın Ankara Büyükelçiliğinden yapılan yazılı açıklamada, "İran İslam Cumhuriyeti, NATO Ankara Zirvesi Bildirisi'nde barışçıl nükleer programı ve Hürmüz Boğazı'ndaki seyrüsefer serbestisine ilişkin yer alan temelsiz ve siyasi saiklerle yöneltilmiş iddiaları kesin bir şekilde reddetmektedir" ifadeleri kullanıldı.
İran'ın nükleer programının yalnızca barışçıl amaçlara yönelik olduğu savunulan açıklamada, İran'ın Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesi Antlaşması'na (NPT) taraf sorumlu bir devlet olarak nükleer silahların savunma doktrininde yeri olmadığını sürekli olarak vurguladığı belirtildi. Açıklamada, İran'ın Basra Körfezi ve Hürmüz Boğazı'nda deniz güvenliği ile seyrüsefer serbestisinin korunmasında sorumlu bir rol oynadığı ileri sürülerek, "Bölgedeki güvensizliğin temel kaynağını İran değil, bölge dışı aktörlerin yasa dışı askeri müdahaleleri, provokatif eylemleri ve istikrarsızlaştırıcı politikaları oluşturmaktadır" denildi.
ABD, İsrail ve NATO'ya eleştiriler
ABD ve İsrail'e yönelik eleştirilerin de yer aldığı açıklamada, şu ifadeler kullanıldı:
“Müzakere masasını bombalayan ve diplomasi yerine saldırganlığı seçen İran değil, ABD ve İsrail terör rejimiydi. İran halkına yönelik saldırı eylemlerini destekleyen ve kolaylaştıran NATO, İran'a ders veremez veya bölgesel barış ve güvenlik konusunda politika dikte edemez. Bu tür çelişkili ve siyasi saiklerle alınan tutumlar ne barışa katkı sağlar ne de NATO'nun güvenilirliğini artırır; yalnızca ittifakın çifte standartlarını gözler önüne serer”
İran'ın egemenliğini, toprak bütünlüğünü ve ulusal güvenliğini kararlılıkla savunurken diplomasiye, yapıcı angajmana ve Birleşmiş Milletler Şartı'nın ilkelerine bağlılığını sürdürdüğü belirtilen açıklamada, bölgede kalıcı barış ve güvenliğin ancak devletlerin egemenliğine saygı, iç işlerine müdahale etmeme ve dış baskı ile askeri zorlamadan uzak gerçek bir bölgesel işbirliği yoluyla sağlanabileceği kaydedildi.
