Tarihte parayı ilk kullanan Lidyalıların başkenti Sardes Antik Kenti'nde gün yüzüne çıkarılan 20 metre genişliğindeki devasa sur duvarının sırrı çözülüyor.
Devasa Surların Tarihçesi Nedir?
Anadolu'da o dönemde bilinmeyen 'pişmiş tuğla' teknolojisiyle M.Ö. 600'lü yıllarda inşa edilen yapının, imparatorlukları yıkıldıktan sonra Sardes'e sığınan 'Kayıp Asurlular'ın yardımıyla yapıldığı düşünülüyor.
Manisa'nın Salihli ilçesinde bulunan ve tarihte parayı ilk basıp kullanan Lidya Krallığı'na başkentlik yapan Sardes Antik Kenti, Anadolu ve dünya tarihini yeniden şekillendirecek bir gizeme ev sahipliği yapıyor.
Asurluların İzleri Nerede Gizli?
Antik kentte bulunan ve şu anki yüksekliği 12, genişliği ise 20 metre olan devasa sur duvarının, Mezopotamya'nın yıkılan süper gücü Asurlulara ait izler taşıdığı düşünülüyor.
Geçmişte çok daha yüksek olduğu bilinen ve Anadolu'da, hatta belki de dünyada eşi benzeri bulunmayan bu görkemli yapının sırrını ise kerpiçlerin arasına gizlenmiş 'pişmiş tuğlalar' ele verdi.
İnşaat Teknolojisinin Kökenleri Nereden Geliyor?
Lidyalıların neden bu kadar devasa bir sur duvarı inşa etme ihtiyacı duyduğu uzun süredir arkeoloji dünyasında büyük bir merak konusuydu. M.Ö. 600'lü yıllarda inşa edildiği belirlenen duvarın yapılış tarihi, Mezopotamya'nın en acımasız ve güçlü imparatorluklarından biri olan Asur İmparatorluğu'nun çöküş dönemine denk geliyor.
İskitler, Medler ve Babillerin saldırılarıyla başkentleri yıkılan ve tarih sahnesinden silinen Asurluların hayatta kalan ustalarının ve mühendislerinin Sardes'e kaçtığı tahmin ediliyor. Asurlular gibi bir 'Dünya imparatorluğu' olma vizyonu taşıyan Lidyalıların, bu mülteci ustaları himayesi altına alarak, onların devasa inşaat teknolojilerinden faydalandığı düşünülüyor.
Pişmiş tuğla ve kerpiçlerin Asurlu izleri taşıdığı iddiasını güçlendiren en büyük kanıt ise duvarın mimari yapısının incelenmesiyle ortaya çıktı. Kazılarda ve incelemelerde, devasa duvarın yapımında kerpiç ile birlikte 'pişmiş tuğla' kullanıldığı tespit edildi.
M.Ö. 600'lü yıllarda Anadolu'daki hiçbir yapıda pişmiş tuğla teknolojisi bilinmiyor ve kullanılmıyordu. Sadece Mezopotamya'ya ve özellikle Asurlulara özgü olan bu tekniğin, Anadolu'da yalnızca Sardes'teki bu spesifik duvarda görülmesi, 'Kayıp Asurluların' Lidya'daki varlığını adeta belgeliyor.
