Bilim insanları; İtalya, Fransa, İspanya ve Portekiz kıyıları boyunca yaklaşık 6.000 kilometre (3.700 mil) mesafeye yayılan devasa bir Arjantin karıncası (Linepithema humile) sosyal ağı tespit etti.
Kesin bir nüfus sayımı olmamakla birlikte yapılan modellemeler, söz konusu sistemin milyarlarca işçi karınca barındıran milyonlarca yuvadan oluştuğunu gösteriyor.
Avrupa Kıyılarında İki Farklı Klon Grubu Var mı?
2002 yılında 6.004 kilometrelik Atlas Okyanusu ve Akdeniz kıyı şeridindeki 33 popülasyondan alınan numuneler üzerinde yürütülen davranış testleri, bölgedeki karınca varlığını iki ana gruba ayırdı: Geniş bir alana yayılan 'Ana Grup' ve daha küçük bir alanla sınırlı olan 'Katalan Grubu'.
Araştırma verilerine göre, coğrafi olarak birbirinden uzak ve genetik olarak farklı alanlardan toplanan Ana Grup işçileri birbirlerine karşı agresif davranış sergilemezken, Katalan Grubu üyeleriyle karşılaştıklarında yüksek düzeyde saldırganlık gösterdi.
Kimyasal Profil ve İletişim Ağı Nasıl İşliyor?
Uzmanlar, süper koloninin yekpare ve kesintisiz bir yeraltı tüneli olmadığını; bunun yerine ortak bir davranışsal sınır ve kimyasal kimlik mekanizmasıyla işlediğini bildirdi.
Karıncalar, vücut yüzeylerindeki kutikula hidrokarbonları aracılığıyla birbirlerinin koloni etiketlerini tanıyor. Kaliforniya'da yapılan benzer bir çalışmada, 5 milyon karınca barındıran ve 650 metrekareye yayılan yuva ağlarında yiyecek paylaşım izlerinin maksimum 50 metre ile sınırlı kaldığı; yapının kıta çapında tek bir yuva yerine birbiriyle bağlantılı mahalleler şeklinde işlediği saptandı.
Arjantin Karıncaları Neden Bu Kadar Yaygın?
Güney Amerika menşeili bir istilacı tür olan Arjantin karıncalarının, insan taşımacılığı vasıtasıyla doğal yayılım hızlarının (yıllık ortalama 150 metre) üç katı uzağa sıçrayabildiği belirtildi. Koloni içi düşük saldırganlık oranının nüfus yoğunluğunu artırarak türün yayılımını kolaylaştırdığı aktarıldı.
Araştırma raporlarında yer alan diğer bulgular şu şekilde sıralandı: Güney Kaliforniya'daki bir örneklem noktasında Arjantin karıncalarının varlığıyla birlikte, yüzeyde yiyecek arayan yerel karınca türü sayısının ortalama 7'den 2'nin altına gerilediği kaydedildi. Karıncaların; yaprak biti, unlu bit ve kabuklu bit gibi özsu emici zararlıların ürettiği şekerli bal özünü toplarken, bu zararlıları doğal avcılarından koruduğu ve özellikle bağ ile narenciye üretimine zarar verdiği tespit edildi.
Biyolojik Mücadele Çalışmaları Ne Durumda?
Mücadele yöntemlerine ilişkin 2025 yılında gerçekleştirilen bir laboratuvar çalışmasında, dört farklı süper koloniden alınan örnekler altı farklı entomopatojen mantar suşuna maruz bırakıldı. Beauveria bassiana Li053 kodlu suşun, karıncaların yüzde 80'inden fazlasını öldürdüğü ve ölüm olaylarının yarısının 2 ila 5 gün içinde gerçekleştiği bildirildi. Yöntemin doğada uygulanabilirliğine ilişkin testlerin sürdüğü açıklandı.
